Geleceğe güvenlerini kaybedenler ve gelecek korkusu
Uzun yıllar Hollanda’da biz Türk göçmenleri olarak, çok mutlu ve sağlıklı yaşadığımızı söylememiz biraz zor olur. Son yıllarda sosyal ve iktisadi yaşamın iyiye gidişi, var olan Gurbet sendromundan biraz uzaklaşır olmuştuk.
Belliki bazı işlerimizin, kazançlarımızın, gençlerimizin eğitimlerini tamamlayarak yeni umutlu yeni bir yaşama başlamaları bizleri biran ve birazcık mutlu ve umutlu olmayı sağlamıştı.
Aslında, karamsar olmak ve var olan yaşanan toplumu değiştiremeden devamlı şikayet etmekte belirli bir süre sonra kendine ve yakın çevrendekiler mutsuz ederek zarar vermeye başlıyor.
Yeni krizle birlikte, korku, geleceğe güven duygusunu yetiştirmek, birgün Korona mikrobu bana da bulaşır ve bazen gayet doğal ve olağan olan ölüm korkusu hissetmek.
Son günlerde “Evde Kal “ çağrısına uyduk. Evet mümkün olduğu kadar evde kalarak yaşamlarını devam ettiren uzun süredir ruhsal sorunları olanlar, gündüzleri tedavisi ve faaliyet merkezlerine gidemeyenler 24 saat kendileri ile baş başa oturup kendi sorunlarını dinlemek ve ruhen tekrar tekrar sorunlarıyla yüzleşmek zorunda kalıyorlar.
Geleceğe güvenlerini kaybedenler ve gelecek korkusu, vede yaşam güvencesi olmayan ruhsal olarak zor durumda olanlar zor durumda olduklarını bugün yapılan bir araştırmadan okumaktayız.
Ne yapabiliriz?
Uzman Telefon Hattı!..
Uzmanların evlerinden bir telefon hattı ile insanların daralan ruhlarına ilaç olmak gerekir. Bunun organizesini en güzel sağlayacak olan ise, Hollanda devletinin resmi yetkili kurumlarıdır.
Bunun yanında, güvenilir eş ve dost ve akrabalardan da yardım isteyebiliriz. Tabiki kaldıysa. Son yıllarda, sanki hiç sorunlarımız olmayacak gibi; eş, dost, akraba ve komşuları ihmal etmedik mi?. Birgün bize de gerekli olur diye düşünmedik.
Sevgiler ve saygılarımla.
Nejat Sucu
