Çocuklar Çikolata, Muz ve Bisküvit Yemek İsterler!...
Son günlerde, bu Korona günlerinde, Multi medyada bugün bir gezintiye çıktım. Aradıĝımı ve yeni insana umut verecek yazımlar, geleceĝe yönelik yaşam felsefeleri, geçmişin olumsuzluklarını ve kavgalarında uzak baĝlayıcı, hep birlikte yaşam sevincini umuda dönüştürecek paylaşımlara rastlamak oldukça uzak.
Birbirimize güvenimiz.. Hep birlikte, aynı sokakta, köyde, kasabada ve şehirlerde yaşıyoruz. Yaşanır bir mahalleden başlayarak, yaşanır bir ülkeye giden yoldan hepimiz geçiyoruz, kullanıyor ve kullanacaĝız. Geleceĝe umutla bakabilmek, güneşin doĝuşunu ve günün batışını sevinçle görebilmek hepimizin bitmeyen arzusu olmalıdır. Birbirimize güvenmek zorundayız ve birlikte eşit paylaşımı gerçekleştirerek, sünni kavgaların olmadıĝı bir yaşam için inadına mücadele etmek gerek. Başka çaremiz ve seçeneĝimiz de yok.
Saygı ve kabul Her birey, her toplum birbirine benzemek ve birbirine benzeyerek yaşamak zorunda deĝildir. Tek düşünce, felsefe, inanç, yaşam biçimi, seçimler ve tek tip insanı özleyen toplumlarda bireylerin birbirlerine karşı gönülden saygı ve toleransı azalır, o toplumda toplumsal huzursuzluklar doĝar.
Tabii ki kimse kimsenin düşüncesini ve yaşam biçimini kabul etmek zorunda deĝildir ama, saygı duymak zorundadır. Bizlerin yaptıĝı yasalarda çok renkli ve kültürlü toplumun bir arada yaşamasını düzenleyici ve yönlendirici olmalıdır.
Mutsuz Ȋnsanlar.. Tabii ki yakınınızda, çevremizde mahallemizde ve ülkemizde mutsuz ve yaşamdan beklediĝini bulamayan çok gibi görünen ama azınlıkta olan hemşehrilerimizde var. Bu dostlarımızın, akrabalarımızın, hemşehrilerimizin bir görevleri var.
O nedir derseniz? Yaşama hep olumsuz ve karamsar bakarak var olandan ve sorunlardan başkalarını suçlayarak kendi egolarını tatmin etmeye çalışıyorlardır. Tabii ki bu arkadaşlar sosyal medyada da belirli süre sonra kendilerini destekleyen, fikri ve zikri olmayanlarla birlikte yalnız kalmaya mahkumlar.
Biz yine.. Yine biz güzelden, gelecek güneşli günlerden, çocukların Çikolata, Muz ve Bisküvit yemelerinden bahsedelim. Olumlu iyimser düşünmeye ve yazmaya başladıĝımız zaman yaşantımızda iyimser başlar ki birlikte yaşadıĝımız çevremize faydalarını göremediĝiz kadar katkı saĝlar.
Ȋyimser toplumlar, çalışan, üreten, paylaşan, barış ve refah içinde yaşayan toplumlar olur. Gelin biz kendimizden başlayalım. Hepimiz aş, eş, iş ve başımızı sokacaĝımız bir ev istemiyor muyuz?
Çocuklarımızın güvenlik içinde okullarına gidebilecekleri okulları ve spor salonları neden olmasın. Tabii ki hak edilen paylaşmayı becerebilirsek.
Sizler ne dersiniz?
Sağlıcakla kalın. Nejat SUCU
