Aan de Drempel van Vrijheid – Opnieuw Ik, Opnieuw Vrij

Aan de Drempel van Vrijheid – Opnieuw Ik, Opnieuw Vrij

Nejat SUCU

De laatste tijd ben ik weer mezelf…Ja, ik ben het weer.
Opnieuw, van voren af aan, vrij. Zowel als individu als als deel van de samenleving.

In Nederland hebben we jarenlang geprobeerd een voorbeeldige persoonlijkheid te zijn in maatschappelijke taken, vertegenwoordiging en politiek. Onze Nederlandse en Turkse Socialiste en sociaaldemocratische kameraden leerden ons dat politiek transparant, open, gezamenlijk en voorbeeldig moet zijn. Van lokaal tot nationaal niveau moest elke politicus iemand zijn die op elke stap let, die slaap, gezin en geliefden opzijzet wanneer het nodig is.

Politieke participatie en volksvertegenwoordiging waren als het zorgvuldig afronden van een klein levensproject.

Hoe ver reikt vrijheid?

Zijn individuele en maatschappelijke vrijheden onbeperkt?
Mijn vrijheid eindigt op het moment dat die van jou wordt beperkt.
Op dat moment verliezen we het allebei.
Dan verliest het gemeenschappelijke leven zijn harmonie, zijn rust en zijn vreugde.

Het moeilijkste is misschien wel…
Mijn eigen gedachten censureren.
Een embargo leggen op wat ik wil zeggen.
Mijn vrijheid begrenzen.
Mijn gedachten ketenen.
Niet zo helder en doorzichtig kunnen zijn als water.

Ons verlangen naar een schone samenleving

Een schone samenleving, een vreedzaam leven, broederlijk ons brood delen…
Van die droom hebben we nooit afstand gedaan.
Met oog voor de maatschappelijke dynamiek en zonder onze dierbaren te kwetsen, wilden we een mooier leven bereiken.
Soms via bekende wegen, soms via onverwachte verrassingen die kleur gaven aan ons bestaan.

Tussen de neoliberale realiteit en de sociale staat paste de sociaaldemocratie, met haar gedeelde waarden, altijd goed bij Nederland.

Het voorrecht van goede mensen om je heen

Het is een zegen om mooie, oprechte, onbuigzame en standvastige mensen naast en achter je te hebben.
Te weten dat wat je wilt bereiken, ooit samen met hen werkelijkheid kan worden, is een groot geschenk.

Met vertrouwen naar morgen

Tevreden zijn met wat er is, maar het mooie ook met de waardige kunnen delen…
Dat alleen al geeft rust.Niet alleen voor mezelf…
Ik weet dat het een groot geluk is wanneer iets goeds dat in mijn hart leeft, terechtkomt  bij iemand die het nodig heeft.
Een nieuwe hoop, een nieuwe levensvreugde terugzien in de glimlach van een ander…
Wat kan groter zijn dan dat?

Jaren geleden, toen ik het kleine, pikzwarte kindje van een Afrikaanse vluchtelingenfamilie in mijn armen hield, merkte ik dat ook ik raciale vooroordelen had.
En op dat moment besefte ik:
De mens liefhebben om zijn mens-zijn is het zuiverste.
Alle kleuren zijn mooi en lief.

Zoals de komst van de lente

Laten we, terwijl we de knoppen aan de bomen zien, de bladeren en bloemen die zich openen, ons leven omtoveren tot een lentefeest.
Eigenlijk hebben we geen andere keuze dan samen gelukkig en vredig te zijn.
Laten we deze kunst van geluk samen knoop voor knoop weven voor de komende eeuwen.
De geschiedenis herhaalt zich, maar de mensheid is altijd vooruitgegaan.
Eén stap terug, twee stappen vooruit.

Daarom is hoop heel natuurlijk.
En het geloof dat de komende dagen mooier en gelukkiger zullen zijn, net zo.

Blijf goed en vriendelijk.