Hollanda ve Avrupa’nın dört bir yanına dağılmış 1,5 milyon Bulgaristan Türkü, modern çağın en garip paradoksunu yaşıyor: Sayıca devasa bir ordu gibiler ama ne bir lobi güçleri var ne de siyasi bir ağırlıkları.
Avrupa’nın sokaklarında, fabrikalarında ve iş dünyasında "sessizce" varlığını sürdüren Bulgaristan Türkleri, büyük bir kimlik ve örgütlenme kriziyle karşı karşıya. 1980’li yıllarda asimilasyondan kaçarak başlayan, 2007’deki AB üyeliğiyle zirveye ulaşan bu büyük göç dalgası, Avrupa’da dev bir nüfus oluşturdu. Ancak bu nüfus, kağıt üzerinde var, sahada yok!
GÜÇ VAR AMA "KOORDİNASYON" SIFIR
Hollanda başta olmak üzere Avrupa genelinde yaşayan Bulgaristan Türklerinin en büyük yarası: Örgütlenememek.
Binlerce dernek, kahvehane ve sosyal grup olmasına rağmen, bu kitleleri bir araya getirecek, Avrupa başkentlerinde "biz buradayız" diyecek bir üst yapı kurulamadı. Küçük gruplar halinde yaşama alışkanlığı, 1,5 milyonluk bir potansiyeli parçalara ayırarak etkisiz hale getiriyor.
"GÖRÜNMEZ" TÜRKLER: KİMLİK KRİZİ Mİ, İHMAL Mİ?
Veyis Güngör’ün analizine göre; bu kitlenin "varlık gösterememesinin" arkasında yatan temel sebep, kendi içine kapalı bir toplumsal yapı. Hollanda’da belediye meclislerinden Brüksel’deki lobi koridorlarına kadar hiçbir yerde Bulgaristan Türklerinin esamesi okunmuyor.
"EDİLGENDEN ETKENE" GEÇİŞ ŞART!
Uzmanlar uyarıyor: Avrupa’da haklarını korumak, Türkçe eğitiminden sosyal haklara kadar taleplerini kabul ettirmek isteyen bir toplumun "sessiz kalma" lüksü yok. Bulgaristan Türkleri, sadece "iş gücü" olarak görülen edilgen bir kitle olmaktan çıkıp, yaşadıkları ülkelerin kaderinde söz sahibi olacak bir "siyasi özne" haline gelmek zorunda.
PLATFORM SORUYOR: NEDEN BİRLEŞEMİYORLAR?
Yıllardır Avrupa’nın her köşesinde Türk bayrağını ve kültürünü taşıyan bu kadim topluluk, neden bir çatı altında toplanamıyor? 1,5 milyonluk dev bir güç, neden Avrupa siyasetinin "figüranı" bile olamıyor?
Bu parçalanmışlık, Avrupa’daki diğer Türk grupları için de bir ibret vesikası mı?
Amsterdam
