Sanki Umurlarında Mı?
Son Covid-19 mikrop krizinde kapalı olan Türk dernek ve vakıflarının sonu olacağını ve bu krizden sonra kira ve yakıt giderleri olan vakıf ve derneklerin geleceklerini devam ettirebilmelerinin çok zor olacağını yazmıştım.
Sorunun ciddiyetini mi anlamadık ?
Sorunun ne derece ciddi olduğunu anlamadık veya anlamak istemiyoruz. Bazı vakıf ve dernekler, diğerlerinin kapanacağını bekleyerek oradan kapanan derneklerden üye ve pay mı alacaklarını umuyorlar? Yanılıyorlar. Neden mi? Çünkü hepimiz bir Hollanda gemisinin içerisindeyiz. Batarsa hepimiz birde bu gemiyle batarız.
Biz birbirimizi yok etmeyemi çalışıyoruz? Bu soruyu sormadan geçemeyeceğim. Biz birbirimizin hiç mi iyiliğini, güzelliğini, barışı ve mutlu yaşamı isteyemeyeceğiz. O zaman bu olanlar bize hak mıdır? Bilinmez ama bilinen bildiğimiz ve gördüklerimiz.
Kapanmasından çok mutlu olanlar olacak
Evet, 30 yıl önce Türk derneklerini ve vakıflarını kapatarak ikamet ettiğimiz mahalle evine gitmemiz hakkında saatlerce yazılan notaları okuduk ve tartıştık. Tabiki sonuç ise büyük 0 ‘dan ileri gidemedi. Bu krizden sonra kapılarını kapatanlar vakıf ve dernelerden çok çok mutlu olacak insan olduğunuda biliyorum.
Niyetleri belli ama birde yaşamın gerçeği vardı.
Niyet belli. Kendi dernek, vakıf ve camilerinde bir araya gelen Türkler entegrasyonla başlayan yola devam ediyorlar ama, bir türlü istediğimiz gibi asimile olmuyorlar.
Çok yazmaya gerek yok. Bazen bir Atasözü yeterli “Liever kwijt dan rijk“ Ortadan kaybolması, zengin olmakta daha iyidir.
Korona krizinin yıkıcı, yok edici ve sosyal depremi, evrensel felaketin gelecek yıllarda vereceği sosyal, kültürel ve toplumsal hasarları hep birlikte göreceğiz.
Saygı ve sevgiler.
Nejat Suçu
